Coöperatieve Corporatie – Reisverslag vanuit de mars op Brussel

Oñati, 12 Augustus, Dag 18 van de Mars op Brussel. vanuit Leintz Gatzaga, 24 km.

Beste mensen,

Het was een mirakel, maar achter de massieve houten deuren van het enige cage in Leintz vonden we een internetverbinding. Ons Communicatie-team schoof al gauw bij aan de lange tafels en vulde die met koffiekoppen en laptops.

Er begint informatie door te sijpelen nu en dan als zouden we niet alleen op pad zijn. Er zijn marsen op Brussel vanuit verschillende plaatsen. Vorige maandag vertrok er een groep uit Barcelona, maar er wordt ook gezegd dat er nu ook al een mars in Valencia gestart is. Ze noemen het de ‘Kolonne van de Middellandse Zee’ omdat ze de kust gaan blijven volgen tot in Marseille om dan de Route Napoléon te nemen naar het Noorden. Er zijn ook geruchten over marsen vanuit Engeland en Italië. Er wordt zelfs gesproken over een mars vanuit Duitsland. I kan me inbeelden dat de Franse Legertop al in een verhoogde staat van paraatheid is.

Vertrek in Leintz

Het nieuws uit Barcelona is niet bemoedigend. Hun mars heeft geen bezemwagen, en dat legt een zware last op de wandelaars. Kamperen en eten maken wordt dan extra zwaar. Een van de kameraden heeft een wagen, en hij aarzelt geen seconde.  Samen met een veteraan van de Noordelijke Kolonne gaan ze de Barcelona Mars ondersteunen. Terwijl dat de meesten zich aan het klaar maken zijn om te gaan slapen nemen ze vlug afscheid en vertrekken ze door de nacht. Naar de Barcelona mars. “We zijn ginder meer nodig dan hier.”

Vandaag beschermen de wolken ons tegen de hitte. We zetten onze wandeling verder vanuit de hoogvlakte door de bergen van Euskadi door het dal van een rivierbedding. Het is de natuurlijke doorgang naar de kust en ook de verharde wegen passeren langs hier. Langs deze wegen schieten allerlei bedrijven uit de grond als paddestoelen. Van grondstoffen tot productie en transport. Het is geen betoverend uitzicht, maar later vertellen ze mij dat er een interessant verhaal schuilgaat achter al deze industriële activiteit.

Toekomen – we lopen Arrasate/Mondragón in

Het middelpunt van deze zone is de stad Arrasate/Mondragón. Thuisstad van de Mondragón Corporatie. Alle fabrieken en alle andere productiemiddelen die we hier tegengekomen zijn in handen van de werkers zelf.  De Mondragón Corporatie is bedrijvig in de kleinhandel, bankwereld en industriële productie van auto-onderdelen tot fietsen, van bureau-meubelen tot liften. Ze heeft zelfs haar eigen universiteit. Alle besluiten omtrent de bestemming van het bedrijf en de verloning van de werkers worden democratisch genomen. Elk van de werkers/eigenaars heeft een stem, of hij nu manager is of arbeider aan de band.

Op de markt, op de spandoek staat: Verdedig Moder Aarde

De Mondragón Corporatie is zeer competitief op internationaal niveau. Ze doen zaken overal op de wereld en ze maken gestadig winst, misschien omdat geld gezien wordt als middel en niet als een doel op zichzelf. Het laat zien dat we de die consumenten cultuur kunnen behouden die we willen en tezelfdertijd ook een maatschappij gebaseerd op humane waarden.

Pauze

Vandaag zijn we zo’n ngentig in verschillende groepjes, de logistieke ploeg inbegrepen. Een Peruaanse vrouw van middelbare leeftijd stapt mee op samen met haar Spaanse echtgenoot. Ze leeert mij een andere kant kennen van de Baskische geschiedenis.

Na de ontdekking van Amerika verving Sevilla, Bilbao als Spanje’s belangrijkste haven. Veel van de ‘Conquistadores’ waren Basken. Ze ruilden de heuvels van Euskadi voor de Bergen van de Anders. Daar speelden ze een belangrijke rol in de geweldadige onderwerping van de autochtone culturen. Het is ironisch hoe ze op dezelfde manier te werk gingen als de Castilliaanse ‘warlords’ toen die het Iberisch Schiereiland heroverden op de Moren. Veel Basken vormen de hogere blanke klasse  van Peru en Chili. Ze richten immense farms op en ze buitten de plaatselijke boeren uit tot eer en glorie van god en de koning van Spanje, mmar meestal tot hun eigen eer en glorie.

We komen aan in Oñati. Dit is echt het hartje van Baskenland. Hij zijn de teksten en borden uitsluitend in het Baskisch, zelfs op ziekenwagens en brandweerwagens. Tot hiertoe waren die tweetalig. Een terugkerend symbool dat aan vele balcons – en van de stadhuizen – hangt is een vlag met een kaart van Euskadi waarop ze eisen dat deETAgevangenen hun straf zouden mogen uitzitten in hun geboorteland.

We komen Oñati binnen

De 15-M beweging heeft nog geen wortel geschoten in deze dorpen.  De mensen zien het als iets dat afkomstig is van Spanje, dus vertrouwen ze het zaakje niet. Wij van onze kant zingen wij slogans in het Baskisch als we de steden binnenkomen. Ook de aankondigingen van onze volksvergadering ’s avonds doen we in de plaatselijke taal. We nodigen mensen uit om Euskara te spreken en laten het vertalen. Maar wel trachten we uit te leggen dat 15-M niets van doen heeft met nationalisme. Het gaat over burgers, over gewone mensen die samenkomen om te praten over hun locale problemen om daarvoor oplossingen te vinden die hen allemaal bevalt.

Bus om voorstellen in te deponeren

Auteur: Oscar Ten Houten
Vertaling: Daniël Verhoeven
Originele Engelse tekst

One comment

  1. Carinne Boot · August 16, 2011

    in een woord BEDANKT!!!!

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s