De lunch van gisteren – Reisverslag vanuit de mars op Brussel

Tolosa, August 14, Dag 20 van de Mars op Brussel. Vanuit Oñati, 18 km.

Beste mensen,

Er was iets mis me de lunch van gisteren. Hij maakte me vroeg wakker vanmorgen en hij bleef me de ganse dag lastig vallen. Ik was niet de enige die zijn bord niet had leeg gegeten, maar de meeste mensen hebben een stevige maag ontwikkeld na weken marcheren.

Gelukkig was he teen kort traject vandaag. Nochtans, voor mij had het ook niet langer mogen zijn. Het ergste was de aankomst. Op het plein hadden ze een lange tafel klaar gezet, gevuld met een grote variatie aan hapjes, van zout naar zoet en alles daartussen in. Noten, fruit, gebak, tortillas en pasteitjes met slagroom. Het was verschrikkelijk. Ik wou het allemaal, maar ik moest er mijn versstand bijhouden. “Blijf daar maar af,” zei een kameraad, “je gaat alleen maar zieker worden. En daar mag je ook niet van eten. Hier, eet een banaan.”

Hij heeft gelijk, dus ging ik zitten en ik at mijn banaan al seen brave jongen op.

Straatkunst in Ordizia

Door op alle borden te letten en naar de mensen te luisteren, is mij een discrepantie opgevallen in Baskenland. De wegwijzers zijn hier exclusief in het Baskisch, maar ik hoor de meeste mensen hier Spaans spreken. De Baskische taal wordt niet door iedereen gesproken.  Vooral in de drie grote steden bestaat de bevolking uit grote gropen immigranten uit andere delen van Spanje, die worden aangetrokken door de welvaar van de regio.

Bovendien is de Baskische taal een verzameling van verschillende dialecten, die nog maar recent gestandaardiseerd is. Daardoor voelt ze een beetje koud en artificieel aan voor veel mensen.

Taal is een apart fenomeen in Spanje. Hier kom je de wereld van de ‘politieke correctheid’ binnen. Je mag niet spreken over ‘Spaans’. De taal heet ‘Castilliaans’, onderscheiden van de vier andere officiële talen van het land: Catalaans, Euskara, Galicisch en Valenciaans.

De Baskische letter A heeft een dak

In onze beweging is politieke correctheid ook zeer belangrijk. Niet alleen in verband met  een taal als geheel, maar ook in verband met taalgebruik. Van bij het begin van de revolutie vroegen mensen om ‘inclusieve’ taal te gebruiken. Dat betekent dat je in conversaties richt naar beide geslachten.

In toloza

In het Engels bestaat dat probleem niet. ‘We’ is we, en ‘you’ is your. In het Spaans zoals in alle Latijnse talen, kunnen de vormen zowel mannelijk als vrouwelijk zijn.  ‘Vosotros’ (‘you’ meervoud) verwijst naar een groep mensen waar minstens een man toe behoort.  ‘Vosotras’ verwijst naar een group die uisluitend uit vrouwen bestaat. Dit geldt ook voor bi-seksule naamwoorden.

Grammaticaal zou het volstaan om een vergadering toe te spreken met ‘Goeden avond compañeros’. Maar men heeft liever dat je expliciet zijt: ‘Compañeras y compañeros’. In geschreven communicatie wordt dit al gauw gewichtig, dus wordt dat probleem opgelost met een ‘x’ of een ‘@’: ‘Queridxs compañer@s’.

Grammatically it would suffice to address an assembly by saying ‘Good evening compañeros.’ But the preferable way is to be explicit: ‘Compañeras y compañeros’. In written comunicados this could be a bit weighty, so the problem of inclusiveness is solved by an ‘x’ or a ‘@’: ‘Queridxs compañer@s’

Alegia

Toen ik op Sol toekwam was ik er verbaasd over nog een Commissie ‘Feminisme’ te vinden. Ik wist niet dat feminisme nog bestond. Maar uiteindelijk werd het me volledig duidelijk. In Spanje was was er geen feministische beweging geweest zoals in andere landen. Tot aan de dood van Franco in 1975, was de positie van de vrouw in Spanje vergelijkbaar met deze van vrouwen in veel Arabische landen vandaag. Ze werden opgevoed om hun echtgenoot te dienen, kinderen op te voeden , schoon te zijn en te zwijgen.

Machisme is nog gewoon vandaag bij de oudere generatie. Net als geweld tegen vrouwen.  De feministische kant van de revolutie heeft als doel die machistische mentaliteit te veranderen en de aan te dringen bij de vrouwen om zich uit te spreken.

Veel vrouwen in Spanje, die niet in de gelegenheid waten om deel te nemen aan de seksuele revolutie door de dictatuur, wachten hier al jaren op. Voor hun, is de beweging de Spaanse ’68. En ze houden van ons.


Auteur: Oscar Ten Houten
Vertaling: Daniël Verhoeven
Originele Engelse tekst

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s