Melancholie – reisverslag vanuit de mars op Brussel

Mansle, 31 Augustus, Dag 37 van de Mars op Brussels. Vanuit  Angoulême naar Mansle, 27 km.

Beste Mensen,

Niettegenstaande het verval van deze Franse dorpen, behouden ze toch een fascinerende schoonheid.

Ontbijt in Angoulëme

Ontbijt in Angoulëme

In de vroege avond voel je het, als de zon scherp door de straten snijdt. Het geelachtige licht hangt als een kroon over de huizen. Bijna alle deuren en houten luiken zijn gesloten. Er is geen verkeer, er zijn geen mensen. Je hoort enkel de duiven en het gerinkel van de koeibellen, het enige bewijs dat deze dorpen nog bewoond zijn.

Klokslag acht uur sluit de enige bar in het dorp.  Een handvol oudere klanten schuifelt naar huis. Een katje speelt in de straten en de winkels zien eruit alsof ze hun uitstalraam de laatste dertig jaar niet hebben aangeroerd.

Deze plaatsen wekken een zekere melancholie op, en dat maakt hen mooi. Melancholie is her verlangen naar iets dat zowel vertrouwd is als authentiek. Hier kan je ze nog voelen onder het puin van de postmoderne tijd.

Het vraatzuchtige kapitalisme heeft hier enkel potsierlijke landelijke villa’s uitgekotst en sleurde zo deze dorpen mee in zijn decadentie. In de steden werden de oude centra opgewaardeerd en daardoor  werden de gewone mensen verjaagd naar de voorsteden. Tweemaal werd  leven op een humane schaal uitgeroeid.

Ik zit te luisteren op het trotoir.  Ik hou van de geur van melancholie en ik droom over wat deze plaatrsen zouden kunnen worden als ze onafhankelijk waren van steden,  regeringssteun, grote distributie en toerisme. Ik droom van een dorp dat enkel steunt op creativiteit en het praktische genie van zijn bewoners.

Maar let op, ik ben niet zomaar een romantische dromer, en revolutie is geen beweging tegen het modernisme. Het leven in een zelfbedruipend dorp zou niet terugkeren naar het verleden, en het zou zijn inwoners niet uitsluiten van de voordelen van de stad. De menselijke vindingrijkheid heeft geen grenzen. En waarom zouden we niet in staat zijn, om een snelle en duurzame infrastructuur op te bouwen, die alle dorpen verbindt, steden continenten en mensen met elkaar zonder grenzen die hen scheiden.

De revolutie is creatieve energie. Haar doel is het menselijk potentiëel  aan intelligentie, techologie, organisatie en samenwerking te bundelen, en  laten werken in ieders voordeel.

This slideshow requires JavaScript.

Auteur: Oscar Ten Hautten
Oorspronkelijke Engelse tekst

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s