Cynisme – reisverslag vanuit de mars op Brussel

Tours, 8 September, Dag 45 van de mars op Brussel. Vanuit  Ste. Catherine naar Toers,  30 km

Beste Mensen,

Dicht bij de oever van de Loire had ik een gesprek met een man uit Tours. Een Fransman de zijn Engels wat wou oefenen, no kidding. Hij was erg geïnteresseerd in onze expeditie, hij wou er alles over weten. Onze doelstellingen, onze manier van werken. En hij vond dat dit moest gedaan worden. Maar bij aanvang en achteraf zei hij: “Het is niet mogelijk.”

Kampeerplaats

Kampeerplaats

Ik denk dat cynisme wel eens onze ergste vijand zou kunnen zijn. Hij vertelde me een beetje over de problemen in Frankrijk. Over de privatisering van de gezondheidszorg, over hospitalen die fabrieken geworden waren. Over politici die enkel hun eigen belangen zagen, over de democratie die alleen nog een lege slogan was, over de daklozen en al het geld dat weggesmeten werd voor overbodige infrastructuren.

Jeanne d'Arc in het ochtendgloren

Jeanne d'Arc in het ochtendgloren

Iedereen weet hier wel iets over, en iedereen weet instinctief dat het niet klopt, maar slecht een kleine groep mensen gelooft ook dat het kan veranderen.

 Vertrek uit Ste. Catherine

Vertrek uit Ste. Catherine

Ik was ook een cynicus, niet zo lang geleden. Maar ik werd genezen, hallelujah, op het moment dat ik de camping op de Plaza del Sol binnenkwam, en ik met mijn eigen ogen zag wat mensen kunnen  maken door samenwerking.

Cynisme is slecht, maar het wordt erger als het een groep binnensluipt. Dat valt mij op de laatste dagen. Soms ziet het er naar uit dat we de interne problemen van de groep niet kun,en oplossen. Dus blijven we klagen over het een en het ander, enkel verenigd zullen we Brussel bereiken. Het lijkt soms dat het geheel minder is dan de som van de delen.

We zijn allemaal opgegroeid met de waarden van de maatschappij die we willen veranderen, en dat maakt het extra moeilijk om aan de mentaliteit die overheerst te ontsnappen, en compleet opnieuw te beginnen. Het is gemakkelijker om terug te vallen op oude gewoontes. En cynisme is een van die gewoontes.

De moeite van het lezen waard

De moeite van het lezen waard

Vandaag kwamen we dus aan in Tours, een stad aan twee rivieren, de Chère en de Loire. In de Volksvergadering die we daar hielden hebben we veel bijgeleerd. Er waren mensen, die opkwamen voor rechten van migranten, voor het recht op wonen, tegen repressie van de politie, tegen de privatisering van water enz. Ze zijn waarschijnlijk geen meerderheid, maar ze zijn al jaren actief, tegen wil en dank.

We kunnen leren van hun volharding. We moeten naar onszelf kijken en zien waartoe we in staat zijn en wat we al bereikt hebben. We moeten weten wat we doen en zeggen.

Uiteindelijk lukt dat, dat weet ik. Er zijn altijd momenten van twijfel, maar ze komen en gaan. Deze wereld gaat veranderen. En als wij  hem niet veranderen, dan zal het de natuur zijn die hem verandert. En de natuur is meedogenloos.

Het eerste wat ons te doen staat is, het cynisme bekampen. De rest zal vanzelf volgen. Eens mensen ervan overtuigd zijn dat verandering werkelijk mogelijk is, dan zullen de dingen veranderen.

Camping in Tours

Camping in Tours

Volksvergadering in Tours

Volksvergadering in Tours

One comment

  1. NingúnOtro · September 9, 2011

    Overtuigen… op grote schaal, op beestachtige schaal😉

    Het vergt enkel afstand willen doen van aangekoekte gewoonten die logisch noch ethisch verdedigbaar zijn. Niet alleen de grote, opvallende, maar ook de kleine en venijnige.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s