Zingen in de regen – reisverslag vanuit de mars op Brussel

Beaugency, 11 september, Dag 48 van de Mars op Brussel. Vanuit Blois naar Beaugency, 35 km.

Blois Beaugency 1

Beste mensen,

Na de storm kwam de regen. Eindelijk. Regen hadden we al, maar nooit viel de regen met bakken uit de hemel. Hier heb ik op gewacht, niet omdat ik hier van hou, maar nadien besef je dat deze ervaring minder erg is dan gedacht. Achteraf schuw je deze confrontatie nooit meer.

Blois Beaugency 2

Onze groep uit bijna allemaal veteranen is erg klein. Velen ken ik nog van voor we de grens overstaken. Op een paar uitzonderingen na hebben we elke Franse kilometer samen afgelegd, dag na dag. Een bord geeft het vervolg aan: “176 km naar Parijs”.

Blois Beaugency 3

In het eerste dorp splits de volledige groep. De ene groep gaat rechtdoor, blindelings de nationale weg volgend, een schuilplaats tegen de regen als enige doel voor ogen.

Blois Beaugency 4

De andere waaronder mezelf volgt de paden langs de Loire. Zelfs in de regen is het uitzicht wonderbaarlijk. Meestal wandel ik alleen, dwars door velden en wouden bij gebrek aan een alternatief. In een lokaal café kijkt de ober mij nieuwsgierig aan wanneer ik snel de krant doorloop. Ik knik wanneer hij me vraagt of ik bij de Indignados hoor. Hij vertelde me dat enkele dagen eerder een andere groep Indignados het dorp aandeden. Daaruit leidde ik af dat hij het over de Mars uit Toulouse had. Ze hadden blijkbaar een goede indruk nagelaten. Terug klaar om de confrontatie met de regen aan te gaan, stond de ober mij niet toe om de rekening te betalen. “De koffie is van het huis.” Wanneer ik in de late namiddag een ander slapend dorpje aandoe, stuit ik op een groepje van tot mijn verbazing Franse wandelaars. Eindelijk stopt het met regenen. Een lokale dorpeling heeft de wandelaars net wat koffie gebracht.

Na al de laatste verliezen die we geleden hebben, krijgen we nu kostbare versterking van twee meiden uit Spanje en Frankrijk Vanaf de eerste dag hebben ze over wel dertig kilometer in de gietende regen gemarcheerd. Ook al voelde de ene dame verontrust aan haar knie, ze hielden vol en kwamen aan met een grote glimlach op hun gezicht. Toen we de rand van Beaugency bereikten, kusten ze de grond.

Tent

Tent

Beaugency is dat andere pareltje, maar het beroert mij niet zoals de spookdorpen meer zuidwaarts. De vallei van de Loire is een rijke streek, schoonheid is hier gecultiveerd en ontspringt niet uit de wildernis.

Acampada Beaugency

De Vallei van de Loire

Keuken

Acampada Beaugency

Tent

Keuken

Nadat de Pretorianen gisterenmorgen de groep hebben verlaten, is de opluchting binnen de groep nog steeds voelbaar. De spanning is verdwenen en we kunnen terug lachen om onszelf. Het door de mensen geschonken voedsel wordt met open armen ontvangen, ook al is de kans klein dat we het allemaal kunnen meenemen.

Kameraad Alexis is ervan overtuigd: “We zijn een ongeorganiseerde groep anarchisten, maar alles zal goed aflopen dankzij de mysterieuze goddelijke voorzienigheid.”

“Het is niet de goddelijke voorzienigheid”, zegt Jezus Christus, “het is de voorzienigheid van de mensen die niet weten wie we werkelijk zijn.”

Beaugency bij nacht

Beaugency bij nacht

Auteur: Oscar Ten Hautten
Oorspronkelijke Engelse tekst

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s