Reportage over Volksvergadering 29 Oktober 2011, in Zuidpark tijdens #occupyghent

Auteur: Mare Van Hove

Aanwezig op de Volksvergadering: een 150- tot een 200-tal mensen

Doel: in maximale consensus beslissingen nemen omtrent verdere acties

Op de agenda (en in het verslag): 4 officiële voorstellen, 1 officieus voorstel, 1 kritiekpunt

Voorstel 1: studentenverzet tegen de liberalisering van het hoger onderwijs

Korte casus: internationaal (en ook in België) is er een sterke drang om het hoger onderwijs steeds verder te ‘vermarkten’ en te liberaliseren (meer info: Bologna-akkoorden). Dat betekent o.a. dat het hoger onderwijs met steeds minder middelen steeds meer moet ‘presteren’. De universiteit van Gent doet daar aan mee. Veel studenten zijn het er niet mee eens.

Voorstel: Op 17 november (de internationale dag van de student) om 17u massaal verzamelen aan het rectoraat van de universiteit voor een actie en een betoging. Daarna aan de Blandijn een volksvergadering voor het plannen van verdere acties.

Consensus: voorstel goedgekeurd, allen daarheen

Voorstel 2: vorming omtrent kapitalisme

Korte casus: het blijkt dat veel mensen meningen hebben over kapitalisme, maar dat er weinig overeenstemming of begrip is. Men zou moeten streven naar een eenduidige analyse van wat er nu precies aan de hand is.

Voorstel: de organisatie van vorming-/info-/discussiegroepen om op basis van reeds bestaande analyses (zoals Das Kapital, de documentaire ‘Manufacturing Consent’ van Noam Chomsky, of andere dissidenten) te komen tot een sluitend verhaal waar mensen zich in kunnen vinden. Het warme water dient niet opnieuw te worden heruitgevonden. Aansluiting vinden bij het socialisme wordt waardevol geacht.

Kritiek: ‘vorming’ is snel eenrichtingsverkeer. Daarnaast zijn er ook meerdere analyses dan enkel Das Kapital en dient alles gelijkwaardig bekeken te worden. Interessanter is discussie in diversiteit.

Consensus: met zoveel mensen verzameld is hierrond een vormingsploeg samenstellen heel erg moeilijk. Beter is het om de mensen die hierin interesse hebben, te laten verzamelen bij wie dit voorstel deed. In overleg kan men dan tot werkbare systemen komen. Geïnteresseerden kunnen zich melden bij joye.tim@gmail.com

Voorstel 3: decentralisatie en mobilisatie op basis van locatie

Korte casus: terwijl het Zuidpark verzamelt, loopt er nog steeds een veelvoud aan mensen te shoppen in de straten rondom. Decentrale organisatie op basis van (beperkte) locatie (of affiniteit? – noot van de verslaggeefster) is nodig om nieuwe mensen aan te spreken en te overtuigen dat actie nodig is.

Consensus: al wie interesse heeft om de Occupy-beweging decentraler te trekken en binnen de directe omgeving te vertalen, mag zich voor ideeën en organisatie melden bij jouwevanhoutteghem@gmail.com

Voorstel 4: solidariteit met de vakbewegingen (en andere)

Korte casus: het is belangrijk om de massa mensen te herkennen, te erkennen en te steunen die op basis van andere posities dan Occupy in verzet zijn tegen woekerkapitalisme. Met name de vak(bonds-)bewegingen worden hier genoemd als mensen die solidariteit nodig hebben om sterker te staan.

Voorstel: Allen richting vakbondsbetogingen, om die qua aantal en eisen te versterken

Kritiek: België is een verzuild land. Vakbonden te ijverig steunen betekent zonder extra strategie onrechtstreeks de versterking van de politieke partijen die daar achter schuil gaan. Is dat wat men wil?

Consensus: niet uitgesproken, maar een warme oproep om vakbonden ook op hun betogingen met grote aantallen te ondersteunen wordt duidelijk breed gedragen.

Voorstel 5 (officieus): volksraadpleging voor oprichting volksbank

Korte casus: De Dexia-affaire was een ondemocratische klucht die de Belg een pak belastinggeld kosten zal. Los van de vraag naar een verder onderzoek naar verantwoordelijkheden, wordt er gepleit voor de oprichting van een ‘volksbank’ met als doel om lokale economie en sociale noden in steden en gemeenten te financieren. Om dit te vragen aan het bestuur van Gent, zijn er 28000 handtekeningen nodig om een volksraadpleging daaromtrent verplicht te maken.

Consensus: is er niet gekomen vanwege de duisternis, interne polemiek en onrust in de groep. Wie dit wel een interessant idee vindt, kan zich melden bij raf.verbeke@telenet.be

Kritiekpunt

Op het einde van de volksvergadering hebben mensen langs twee kanten van de vergadering redelijk gelijktijdig hun ergernis geuit dat de manier waarop dit proces zich afspeelde niet ideaal was. Hun kritiekpunten waren samen te vatten in:

megafoons zijn niet nodig, gewoon roepen of luid spreken kan ook, het verkleint de psychosociale afstand tussen mensen.

het neerleggen van agendapunten op voorhand of het moeten vragen van toestemming om te spreken verhoogt de drempel enorm en kan een bedreiging vormen van het democratische gehalte van het geheel

een te hard vasthouden aan fixe vergadervormen kan het tempo van de vergadering ernstig beperken en maakt het geheel eerder star (andere vergadermethodieken kunnen worden gezocht bij mensen en groepen die veel ervaring hebben in basisdemocratische vergadertechnieken – noot van de verslaggeefster)

naar aloude traditie kwam de stem van geboren vrouwen amper tot niet aan het woord. Ook nu weer blijft het een belangrijk aandachtspunt dat mannen gesocialiseerd zijn om vergaderingen naar zich toe te trekken. Willen we een werkelijk democratische wereld, dan moeten we ook in onszelf kijken in welke mate de eigen opvoedingspatronen minder mondige (of minder opdringerige?) stemmen nog te vaak verdringen.

Volgende volksvergadering en evaluatie Occupy Gent

maandag 31 oktober, 14 uur, Centrale, Kraankinderstraat 2, Gent, Googlemap

Iedereen welkom! Deze beweging is van ons allen!

Verslaggeving: marevanhove@gmail.com

Extra links

Inleiding en procedure van de Volksvergadering op 29 Oktober tijdens #occupyghent

Ben jij klaar voor de volksvergadering?

Inleiding tot de groepsdynamica van volksvergaderingen van ‘Democracia Real Ya’

How to Camp? How to Occupy? Grassroots Practices for Global Change

2 comments

  1. De Viegende Reporter · October 31, 2011

    Enkele verduidelijkingen bij deze reportage die aanvankelijk verscheen op Facebook

    Zie ook de inleiding van de moderator, niet opgenomen in dit verslag:
    Inleiding Volksvergadering op 29 Oktober in Zuidpark tijdens Occupy Ghent

    Op een Volksvergadering met beslissende bevoegdheid wordt een sociaal contract afgesproken tussen de leden van de groep. Degenen die instemmen met het voorstel verbinden zich ertoe het ook mee te helpen uitvoeren.

    Nu zoals ik wil dat de wetten waaraan ik mij moet houden raadpleegbaar zijn, zo wil ik dat ook voor voorstellen en besluiten van de Volksvergadering. De eis dat ze uitgeschreven worden heeft 2 redenen.

    (1) Het voorstel moet kunnen voorgelezen worden door een neutraal persoon, op een neutrale manier, dat zou de moderator moeten zijn. De toegeving van de moderator om de indieners hun voorstel te laten verduidelijken, omdat de voorstellen onvolledig waren, zelfs voor wat het vijfde voorstel betreft volledig late voorstellen door de indiener omdat hij de tekst niet meer kon lezen vanwege de ingevallen duisternis, hield al het gevaar voor manipulatie in. Bij het 5de voorstel sloeg volgens mij de manipulatie ook toe, want de indiener betrok er zaken bij die niets met zijn voorstel te maken hadden.

    (2) Op die manier is klaar en duidelijk voor iedereen Waarom Wat moet uitgevoerd worden en hoe dat gaat gebeuren. Ik vind he volksverlakkerij als je afkomt met vage voorstellen waarvan de consequenties niet duidelijk zijn.

    Als we het echt menen met de revolutie, als we echt een alternatief willen bieden dan moet het beter zijn dan het bestaande.

    Onder een regime waar de wetten gemaakt worden via onduidelijke procedures wil ik niet leven.

    De fixe vergadervorm noemen wij procedure. Ze is er omdat anders (1) iedereen door elkaar spreekt en niemand luistert naar de ander (2) om te voorkomen dat er voortdurend een strijd is om aandacht, om het woord te kunnen nemen en te behouden en (3) om manipulatie en demagogie te voorkomen.

    Daarbij heeft ook het publiek een grote verantwoordelijkheid, het publiek moet via gebaren aangeven als het vindt dat het misloopt. Zodat de moderator kan ingrijpen. Een individuele tussenkomst zonder overleg met de debat-coörinator (tijds-management-team) is altijd een vorm van (1), (2) of (3). Aangezien zowel het team voor de dynamiek van de groep als het publiek nog weinig ervaring hadden, was er niet echt een samenspel. Ik herinner mij geen enkele regie-ingreep van het publiek,

    Waar geen regels zijn die ervoor zorgen dat elk standpunt op een gelijke manier verdedigd kan worden, zijn het op den duur altijd dezelfde mensen die het woord nemen die met hun oratorisch talent de anderen overbluffen, of die door hun verbetenheid de anderen tot passiviteit dwingen.

    De tussenkomst op het einde van Tom M. vond ik enorm storend en demagogisch . Hier werd zelfs geen discussie meer aangegaan. Hij stond wat te roepen, dat ik zelf maar half verstaan heb en liep dan kwaad weg.

    Eva D. deed daarop schreeuwend hetzelfde, haar klacht kwam er op neer dat de vrouwen niet aan bod kwamen in de Volksvergadering. Aangezien er niemand iets in de weg gelegd is om tussen te komen is dat geen eerlijk verwijdt. Als Eva D. wil dat vrouwen aan het woord komen moet ze maar het woord vragen. Dat heeft ze niet gedaan, ze verstoorde liever de vergadering op een aggressieve manier.

    Enerzijds heb je zoiets niet in hand, omdat Volksvergaderingen per definitie open zijn en er altijd wel iemand kan opdagen met slechte bedoelingen, anderzijds zie ik die Volksvergadering als een experiment waaruit we kunnen leren.

    Relevante kritieken zijn volgens mij wel:

    (1) Een Volksvergadering met beslissende bevoegdheid die voor 150 mensen hun eerste Volksvergadering is, was te hoog gegrepen van Reële Democratie Nu! – Gent. Zelf hadden we slechts ervaring met vergaderingen van 10-15 mensen, ook al zijn we al 2 maand bezig. Ook het team dat moest zorgen voor de dynamiek op de Volksvergadering had onvoldoende ervaring om bij zulke incidenten te reageren.

    Beter ware het geweest een Volksvergadering voor brainstorming in organiseren, die had veel efficienter geweest en iedereen had zich meer betrokken gevoeld. De volgende Volksvergadering voor zo’n grote groep in Gent wordt dus een brainstorm-sessie waar iedereen zijn inbreng kan hebben.

    (2) Door het late uur van de Volksvergadering waren er geen mensen van Reële Democratie Nu! – Gent meer beschikbaar voor het verslag. De moderator heeft dan gevraagd aan de Volksvergadering of er vrijwilligers waren voor dat verslag. Er bood zich spijtig genoeg slechts een iemand aan, wat de objectiviteit van de verslaggeving zeker niet ten goede kwam. Hij trad ook buiten zijn rol als verslaggever. In plaats van te overleggen over zijn verslag, gooide hij het verslag zonder zonder deliberatie met de mensen van het team voor dynamisering van de Volksvergadering op Facebook. Hij voegde er bovendien een suggestieve kritiek aan toe waar de twee hoger vermelde herrie-schoppers op de Volksvergadering gretig op inpikten.

    (3) Het tegelijkertijd laten doorgaan van een muziek-optreden en een Volksvergadering kan niet. Zowel de muziek als de generator die vlakbij stond stoorden. We beschikten niet meer over de professionele geluidsinstallatie die we konden gebruiken voor de Speakers Corner, sus moesten we een megafoon gebruiken, anders waren we gewoon niet verstaanbaar. De mensen die wilden tussen komen hebben allemaal die megafoon mogen gebruiken en konden zich op dezelfde manier als de moderator tot het publiek richten. De megafoon is aan niemand geweigerd… Gans die discussie over al of niet megafoon is dus spijker op laag water zoeken.

    Alhoewel de afspraak No Booze, No Drugs was, hebben veel mensen bier in blik meegebracht. De vuilbakken in het Park liepen over van de bierblikjes. Er liepen een aantal mensen dronken rond. Toen de moderator aankondigde dat we haast moesten maken, omdat hij de boodschap had gekregen dat men aan de andere kant nog met een optreden wou beginnen, liepen een aantal mensen weg.

    Wat in feite gebeurde is dat men de mensen voor een keuze stelde die ze niet konden maken. De mensen hiervan de schuld geven is totaal ongepast. De organisatie van twee groepen die voor de eerste maal samenwerkten heeft dat probleem veroorzaakt. Er moeten betere afspraken gemaakt worden in de toekomst anders loopt het weer fout af.

    Deze manier van samenwerken is NIET voor herhaling vatbaar… maar als we er willen uit leren staan we de volgende keer sterker.

  2. Pingback: Occupy: een verzameling individuen of een revolutionaire groep? | Krapuul.nl

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s