Inleiding en Verslag Volksvergadering op 29 Oktober in Zuidpark tijdens Occupy Ghent

Auteur: Daniël Verhoeven

Occupy Ghent Speakers Corner met ong. 500 toehoorders en een 25-tal sprekers

Occupy Ghent Speakers Corner met ong. 500 toehoorders en een 20-tal sprekers

Inleiding en Procedure  van de Volksvergadering

 0) Verwelkoming

Vriendinnen en Vrienden,

Vandaag herstellen wij een traditie die meer dan 2500 jaar oud is, de Volksvergadering als basis voor maatschappelijke besluitvorming omdat wij terug grip willen krijgen op de dingen die ons leven bepalen, omdat wij het beu zijn dat men boven onze hoofden beslist.

Met zevenmijlslaarzen laarsen springen we in de 21ste eeuw. En natuurlijk baseren wij ons op de kennis en de ervaring van deze tijd. Waar de Grieken de vrouwen buiten sloten, is het bij ons een inclusief gebeuren waar zowel vrouwen kunnen aan deelnemen als mensen die officieel niet bestaan, mensen zonder papieren.

Maar toch zijn we nog altijd kabouters, want als ik eens kijk, zijn we hier maar met 150 à 200 personen. We mogen niet de illusie wekken, dat wij het Volk vertegenwoordigen, maar wij vertegenwoordigen wel onszelf, en vandaag beslissen wij dat niemand nog in onze naam zal spreken.

Vandaag willen wij op deze volksvergadering ook het gelijk recht van spreken van iedereen herstellen, want we zijn allemaal gelijk geboren.

Zoals u misschien al weet zijn wij een beweging die geen hiërarchie dult, maar dat wil niet zeggen dat wij chaotisch zijn. Net om elk standpunt evenveel gewicht te geven werken wij volgens een geijkte procedure, zoals die toegepast wordt bij Occupy Wall Street, maar ook bij de Spaanse Indignados, het Syntagmaplein in Athene, Occupy London of Amsterdam.

Deze methodiek heeft zich als een snelvuur over de wereld verspreid omdat hij leidt tot besluiten die gedragen worden door de ganse groep. En niets is sterker als een groep mensen die weet wat het wil en dat ook doet.

Maar laten we het daar bij laten als verantwoording en starten met de procedure. Die bevat volgende delen die altijd terug keren:

1)      Voorstelling van het team dat zorgt voor een goede dynamiek in de vergadering. Welke rollen spelen zij

2)      Uitleggen wat het doel is van de vergadering namelijk het verzamelen van de collectieve wijsheid van ons allemaal

3)      Uitleggen welke soort vergadering dit is, er zijn verschillende soorten volksvergaderingen

4)        Uitleggen wat en  hoe we consensus bereiken, want wij stemmen niet

5)      Uitleggen van de gebaren die het publiek kan gebruiken om als regisseur van het hele gebeuren op te treden.

6)      Het luidop voorlezen van de agenda

7)      Dan worden de voorstellen een voor een behandeld zoals zal beschreven worden.

8)      Conclusies van de vergadering worden op het einde herhaald en samengevat

9)      Er wordt een afspraak gemaakt voor een volgende vergadering

10)    Afscheidswoord en collectieve hug

i) Voorstellen van het team.

– de moderator: Daniël

– de adviseur van de moderator. Hij moet er op waken dat de moderator onpartijdig is en blijft Pascalle

– iemand die het tijdsgebruik van de tussenkomsten regelt: Ramon

– verslaggever:  Mare (vrijwilliger ter plaatse)

Als u wil tussenkomen, kijk dan daar hen en doe hen teken om te komen. Zij zullen dan uw opmerking noteren en enkele vragen stellen.

1) Houd je tussenkomst verband met waarover wordt gediscussieerd?  Hij herinnert u indien nodig aan het besproken onderwerp 2) Is het een direct antwoord op iets dat is gezegd? 3) Zoja, gaat de deelnemer akkoord of niet akkoord? Hoort hij bij de oppositie of de voorstanders van het voorstel?

En op basis van die antwoorden en de relevantie van uw inbreng zal u in de sprekers-rij gezet worden. Bij ons heeft de oppositie, ook al is ze klein even veel rechten als de meerderheid.

– het team verslaggevers [er was niemand meer beschikbaar, dus is een vrijwilliger ingeschakeld]

ii)  Collectief Denken is een essentieel onderdeel is van onze beweging.

Respect en positief taalgebruik bevorderen de verstandhouding.Zij zijn geen detail. Wij dulden bijvoorbeeld niet dat een spreker onderbroken wordt. Dat soort zaken maakt dat in onze maatschappij vandaag meer NAAST en OVER elkaar gesproken wordt dan werkelijk MET elkaar. Walter de Buck zingt niet toevallig: “In mein stroatjen zijn het allemoal komeeren,”

Wij willen onze ideeën delen. Ideeën delen kost niets. We worden er niet armer van, integendeel we worden er rijker door.

Door ideeë te delen bouwen we aan een gemeenschap. Ideeën delen veronderstelt divesiteit en kunnen omgaan met diversiteit. Dialoog wil niet zeggen vervallen in eenheidsworst, maar wil zeggen luisteren naar elkaar en elkanders gedachten overwegen. Dit noemen wij collectief denken, een woord dat misschien een negatieve bijklank heeft, maar dat is dan een spijtig misverstand, zoals er velen zijn. Wij zijn vrij denkende mensen, laat daar geen twijfel over bestaan.

Het doel van Collectief Denken  is opbouwend. Dat wil zeggen, dat 2 mensen met verschillende ideeën samenwerken om iets nieuws op te bouwen. De bewijslast ligt dus niet bij jou of  bij mij; het gaat veeleer om het feit dat twee ideeën samen iets nieuws kunnen en zullen voortbrengen, als het ons lukt.

Deze invalshoek verlangt van ons dat we actief luisteren, in plaats van alleen bezig te zijn met het voorbereiden van onze snedige respons. Bezig zijn met ons eigen  gelijk.

Collectief Denken wordt mogelijk wanneer we begrijpen en aanvaarden dat alle meningen, of het nu de onze of die van anderen zijn, moeten worden overwogen, als we  een consensus willen bereiken. Dat een idee ons kan veranderen als het  via bemiddeling en dialoog tot stand is gekomen.

Het resultaat is iets dat rijker is dan onze eigen gedachten, een idee van een gemeenschap van denkers en doeners.

iii) Er zijn verschillende soorten volksvergaderingen, informatieve, brainstorming sessies, overdenkingen of evaluaties en tenslotte beslissende Volksvergaderingen. Alhoewel dit een risico kan inhouden hebben wij voor dit laatste gekozen, dit was ook een veel gehoorde vraag. Mensen willen actie geen geleuter meer. We moeten vooruit met de geit.

iv) Wat is Consensus

Het is de manier waarop vergadering een uiteindelijke beslissing nemen over elk specifiek voorstel. Consensus wordt bereikt als er geen regelrechte oppositie binnen de vergadering is tegen het voorstel. Het volgende schema moet op elk voorstel toegepast worden : 1) Wat wordt er voorgesteld? 2) Waarom wordt het voorgesteld? 3) Hoe kunnen we het voorstel uitvoeren als er een consensus wordt bereikt? Samengevat : Wat? Waarom? Hoe?

Er zijn verschillende manieren om het met iets eens te zijn:

1. Ik ben het met alles of toch met het meeste eens

2. Ik denk dat dit de meest aanvaardbare optie is

3. Ik heb er niks tegen maar het spreekt mij niet echt aan, maar ik kan er mee leven

Regelrechte oppositie is ik ben er totaal niet mee eens. Dit wil ik niet.  In dat geval moet er verder gedelibereerd worden.

Wat is directe consensus? Een consensus die wordt bereikt zonder dat er meningen tegen waren : voorstel => consensus.

Wat is indirecte consensus? Een consensus die wordt bereikt na het bespreken van verschillende meningen over een voorstel dat geen directe consensus bereikte. De volgende stappen zijn nodig om tot een indirecte consensus te komen :

(1)

(a) Wat? Waarom? Hoe?

(b) Nadat de moderator vraagt “Zijn er sterk tegengestelde meningen?”, en als die er zijn, dan wordt er een wachtlijst opgesteld met spreektijd. Het Spreektijd Team en de Coördinator(s) openen de eerste debatronde. Er zijn 3 argumenten voor en 3 argumenten tegen toegestaan. Dit wordt beslist door de  mensen die het tijdsgebruik van de tussenkomsten regelen,

(c) Daarna wordt de Vergadering opnieuw naar haar mening gevraagd, door middel van gebaren.

(2)

Als er nog altijd geen consensus wordt bereikt als er naar tegengestelde meningen wordt gevraagd, zal de moderator vragen aan de Vergadering om de kwestie voor 3 tot 5 minuten te bespreken in kleine groepen waar de mensen zitten. Saar moet een compromis voorstel uitkomen.

Na deze korte onderbreking vindt er een tweede ronde plaats met tussenkomsten, bestaande uit Voorstellen tot Consensus. Als er na deze twee rondes nog altijd geen consensus bereikt is, vindt het volgende plaats :

(a) Als het Voorstel van de Commissie of een Werkgroep komt, wordt het teruggestuurd om herwerkt te worden,

(b) Als het Voorstel van een individu komt, wordt het meegenomen naar de bevoegde Commissie of Werkgroep zodat die een consensus kan bereiken over het nut ervan, en die er in de volgende Vergadering een herwerkte versie van voorlegt, waarna het opnieuw dezelfde procedure volgt.

MAAR OPDITPUNT KAN EEN VOORSTEL AANVAARD WORDENMETEEN GEKWALIFICEERDE MEERDERHEID VAN 90%

Dit is een maatregel die overal opgang maakt om blokkering door veto’s te voorkomen. Wij gebruiken vandaag het quorum van Occupy Wall Street.

v) Uileggen van gebaren. Een teamlid doet de gebaren voor, ze staan ook op een bord. Hier een link naar de schetsen

Gebaren Volksvergadering

Gebaren Volksvergadering

https://niepleuen.files.wordpress.com/2011/10/gebaren_volksvergadering.png

vi) Voorlezen van de agenda die opgesteld wordt op de agendacommissie

 vii) Alle voorstellen behandelen

Elk voorstel wordt eerst volledig voorgelezen door de moderator, waarna de procedure begint zoals hier boven beschreven

viii) Conclusies voorlezen

ix) Volgende vergadering

De volgende vergadering is een evaluatie-vergaderig op maandag 31 okt om 14h

x) Afscheid met collectieve hug

Verslag

Aanwezig op de Volksvergadering: een 150- tot een 200-tal mensen

Doel: in maximale consensus beslissingen nemen omtrent verdere acties

Op de agenda (en in het verslag): 4 officiële voorstellen

Voorstel 1: studentenverzet tegen de liberalisering van het hoger onderwijs

Korte casus: internationaal (en ook in België) is er een sterke drang om het hoger onderwijs steeds verder te ‘vermarkten’ en te liberaliseren (meer info: Bologna-akkoorden). Dat betekent o.a. dat het hoger onderwijs met steeds minder middelen steeds meer moet ‘presteren’. De universiteit van Gent doet daar aan mee. Veel studenten zijn het er niet mee eens.

Voorstel: Op 17 november (de internationale dag van de student) om 17u massaal verzamelen aan het rectoraat van de universiteit voor een actie en een betoging. Daarna aan de Blandijn een volksvergadering voor het plannen van verdere acties.

Consensus: voorstel goedgekeurd, allen daarheen

Voorstel 2: vorming omtrent kapitalisme

Korte casus: het blijkt dat veel mensen meningen hebben over kapitalisme, maar dat er weinig overeenstemming of begrip is. Men zou moeten streven naar een eenduidige analyse van wat er nu precies aan de hand is.

Voorstel: de organisatie van vorming-/info-/discussiegroepen om op basis van reeds bestaande analyses (zoals Das Kapital, de documentaire ‘Manufacturing Consent’ van Noam Chomsky, of andere dissidenten) te komen tot een sluitend verhaal waar mensen zich in kunnen vinden. Het warme water dient niet opnieuw te worden heruitgevonden. Aansluiting vinden bij het socialisme wordt waardevol geacht.

Kritiek: ‘vorming’ is snel eenrichtingsverkeer. Daarnaast zijn er ook meerdere analyses dan enkel Das Kapital en dient alles gelijkwaardig bekeken te worden. Interessanter is discussie in diversiteit.

Consensus: met zoveel mensen verzameld is hierrond een vormingsploeg samenstellen heel erg moeilijk. Beter is het om de mensen die hierin interesse hebben, te laten verzamelen bij wie dit voorstel deed. In overleg kan men dan tot werkbare systemen komen. Geïnteresseerden kunnen zich melden bij Tim Joye.

Voorstel 3: decentralisatie en mobilisatie op basis van locatie

Korte casus: terwijl het Zuidpark verzamelt, loopt er nog steeds een veelvoud aan mensen te shoppen in de straten rondom. Decentrale organisatie op basis van (beperkte) locatie (of affiniteit? – noot van de verslaggeefster) is nodig om nieuwe mensen aan te spreken en te overtuigen dat actie nodig is.

Consensus: al wie interesse heeft om de Occupy-beweging decentraler te trekken en binnen de directe omgeving te vertalen, mag zich voor ideeën en organisatie melden bij Jouwe Van Haute.

Voorstel 4: solidariteit met de vakbewegingen (en andere)

Korte casus: het is belangrijk om de massa mensen te herkennen, te erkennen en te steunen die op basis van andere posities dan Occupy in verzet zijn tegen woekerkapitalisme. Met name de vak(bonds-)bewegingen worden hier genoemd als mensen die solidariteit nodig hebben om sterker te staan.

Voorstel: Allen richting vakbondsbetogingen, om die qua aantal en eisen te versterken

Kritiek: België is een verzuild land. Vakbonden te ijverig steunen betekent zonder extra strategie onrechtstreeks de versterking van de politieke partijen die daar achter schuil gaan. Is dat wat men wil?

Consensus: niet uitgesproken, maar een warme oproep om vakbonden ook op hun betogingen met grote aantallen te ondersteunen wordt duidelijk breed gedragen.

Voorstel 5 (officieus): volksraadpleging voor oprichting volksbank

Korte casus: De Dexia-affaire was een ondemocratische klucht die de Belg een pak belastinggeld kosten zal. Los van de vraag naar een verder onderzoek naar verantwoordelijkheden, wordt er gepleit voor de oprichting van een ‘volksbank’ met als doel om lokale economie en sociale noden in steden en gemeenten te financieren. Om dit te vragen aan het bestuur van Gent, zijn er 28000 handtekeningen nodig om een volksraadpleging daaromtrent verplicht te maken.

Consensus: is er niet gekomen vanwege de duisternis, interne polemiek en onrust in de groep.

Nabespreking

(1) Een Volksvergadering met beslissende bevoegdheid die voor 150 mensen hun eerste Volksvergadering is, was te hoog gegrepen van Reële Democratie Nu! – Gent. Zelf hadden we slechts ervaring met vergaderingen van 10-15 mensen, ook al zijn we al 2 maand bezig. Ook het team dat moest zorgen voor de dynamiek op de Volksvergadering had onvoldoende ervaring en was te weinig talrijk  om bij  incidenten te reageren. Dit is een belangrijke les voor de toekomst.

Beter ware het geweest een Volksvergadering als  brainstorming te organiseren. Die had minder voorbereiding gevraagd , want je werkt zonder uitgeschreven voorstellen, de voorstellen worden op de Volksvergadering zelf verzameld. Iedereen had zich ook meer betrokken gevoeld zoals tijdens de Speakers Corner.

De volgende Volksvergadering voor zo’n grote groep in Gent wordt dus een brainstorm-sessie waar iedereen zijn inbreng kan hebben.

(2) Door het late uur van de Volksvergadering waren er geen mensen van Reële Democratie Nu! – Gent meer beschikbaar voor het verslag. De moderator heeft dan gevraagd aan de Volksvergadering of er vrijwilligers waren voor dat verslag. Er bood zich spijtig genoeg slechts een iemand aan, wat de objectiviteit van de verslaggeving zeker niet ten goede kwam. Hij trad ook buiten zijn rol als verslaggever. In plaats van te overleggen over zijn verslag, gooide hij het verslag zonder deliberatie met de mensen van het team voor dynamisering van de  Volksvergadering, op Facebook. Hij voegde er bovendien een suggestieve kritiek aan toe waar de twee erin vermelde herrie-schoppers op de Volksvergadering gretig op inpikten en verder gingen met wat hun ongegronde aanteigeningen.

(3) Het tegelijkertijd laten doorgaan van een muziek-optreden en een Volksvergadering kan niet. Zowel de muziek als de generator die vlakbij stond stoorden. We beschikten niet meer over de professionele geluidsinstallatie die we konden gebruiken voor de Speakers Corner, dus moesten we een megafoon gebruiken, anders waren we gewoon niet verstaanbaar. De mensen die wilden tussen komen hebben allemaal die megafoon mogen gebruiken en konden zich op dezelfde manier als de moderator tot het publiek richten. De megafoon is aan niemand geweigerd… Gans die discussie over al of niet een megafoon megafoon gebruiken in het verslag is dus spijkers op laag water zoeken.

Alhoewel de afspraak No Booze, No Drugs was, hebben veel mensen bier in blik meegebracht. De vuilbakken in het Park liepen over van de bierblikjes. Er liepen een aantal mensen dronken rond. Toen de moderator aankondigde dat we haast moesten maken, omdat hij de boodschap had gekregen dat men aan de andere kant nog met een optreden wou beginnen, liepen een aantal mensen weg.

Wat in feite gebeurde is dat men de mensen voor een keuze stelde die ze niet konden maken. Zo’n situatie wordt in de Communicatie theorie van Watzlawick paradoxale  communicatie genoemd. De organisatie van twee groepen die voor de eerste maal samenwerkten heeft dat probleem veroorzaakt. Er moeten betere afspraken gemaakt worden in de toekomst anders loopt het weer fout af.

Deze manier van samenwerken is NIET voor herhaling vatbaar…te meer omdat de groep Occupy Ghent zich verborg en nog altijd verbergt achter anonimiteit, terwijl Reële Democratie Nu! – Gent net als de Spaanse Indignados gekozen heeft voor een open beweging.

Een vergelijk is mogelijk als er een open discussie kan plaats vinden tussen de betrokken werkers op 29 Oktober aan de Zuid.


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s